اثر خشکسالي بر کاهش کمي و کيفي آب‌هاي زيرزميني

مقدمه

يکي از واقعيت‌هاي تاريخي اين است که در بسياري از مناطق خشک دنيا، خاورميانه، هندوستان، شمال آفريقا، آمريکاي مرکزي و ... تمدن‌هاي پيشرفته کشاورزي ظهور يافته و پس از شکوفايي فنا شده‌اند. به هر دليلي که انسان‌هاي اوليه نواحي خشک را بر نواحي مساعد‌تر مناطق معتدله که داراي بارندگي‌هاي قابل اعتمادتري هستند براي توليدات زراعي خود انتخاب کرده باشند ترديدي نيست که آن‌ها مناطقي را برگزيده‌اند که توازن بين فعاليت‌هاي خود و محيط آن بي‌نهايت ناپايدار است. متأسفانه منابع آب نيز معمولاً در جايي متمرکز است که کمتر نيازي به آن است و در جايي متمرکز است که کمتر نيازي به آن است و در جايي که نياز به آب وجود دارد آب کمتر است و در نتيجه توسعه منابع آب غالباً به بهاي از بين‌ رفتن منابع قبلي امکان‌پذير مي‌باشد.

مسأله اساسي و بهره‌برداري از نواحي خشک همواره اين بوده است که بتوان بين نيازهاي انسان و توانايي توليد زمين توازني ايجاد نمود و بشر به ندرت به اين هدف دست يافته است. از بين بردن پوشش گياهي باعث تشديد فرسايش آب و بادي گرديده و فرايندي که معمولاًَ غير قابل برگشت است آغاز شده است، در اکثر مناطقي که توليدا زراعي براساس آبياري قرار گرفته عاقبت کار عواقب وخيمي نظير کاهش ذخاير آبي به ويژه در سفرهاي آب زيرزميني و در نتيجه شور و باتلاقي شدن زمين‌هاي حاصل خيز و تبديل آن‌ها به اراضي لم‌يزرع بوده است.

اثر کمي خشکسالي بر آب‌هاي زيرزميني

آب زيرزميني آبي است که در عمق نسبتاً متوسطي از سطح زمين درلايه‌هاي متشکله از مواد متخلخل جمع مي‌شود و سطح بالايي منطقه اشباع را سطح ايستابي مي‌نامند.

آب زيرزميني مهم‌ترين منبع آب در مناطق خشک است و ميزان آب زيرزميني که در عمق کمتر از 800 متري زمين ذخيره شده حدود 3000 برابر مقدار کلي آبي است که در تمام رودخانه‌هاي جهان جاري است و اين مقدار با 000/304/140 کيلومتر مکعب مي‌باشد. سهم کشور از اين ميزان 42ـ40 ميليارد مکعب ذخيره‌سازي و 30ـ25 ميليارد متر مکعب بهره‌برداري مي‌باشد.

...   

دان لود کامل

   توجه: برای دریافت رمز مقالات باید به عضویت دهکده خاله فر درآمده باشید.